De korte geschiedenis van Charlois

Ooit was Charlois van Karel de Stoute. Charlois dankt aan hem zijn naam, want Charlois is de Franse naam voor ‘Karel’.

Het ontstaan...

In het begin van de vijftiende eeuw was het huidige Charlois een onbebouwd terrein van slikken, kreken en uitgestrekte watervlakten. Dijken en sluizen ontbraken, eb en vloed hadden er vrij toegang. Daardoor was bewoning op dat stuk grond vrijwel onmogelijk. In 1460 zijn er voor het eerst plannen voor het bedijken van het gebied. Na het bedijken raakte het gebied bewoond.

In 1873 werd de gemeente Katendrecht, die al aan drie kanten door Charlois' grondgebied omgeven was, opgeheven en toegevoegd aan Charlois. Charlois een zelfstandige, agrarische gemeente was tot de annexatie door Rotterdam in 1895.

Charlois heeft een zeer rijke geschiedenis, waarvan nog een hoop in het straatbeeld terug te vinden is. Zo hebben we de Molen aan de Kromme Zandweg uit 1723, het oude raadhuis welke in 1872 is gebouwd en niet te vergeten ‘de Oude Kerk’ die op de plek staat waar de allereerste kerk van het dorp Charlois in 1462 gebouwd werd.

De oude dorpskern is goed te herkennen vanaf de Charloisse Kerksingel, Kaatsbaan en Grondherendijk. Zuidwaarts over de ‘Zuidhoek’ is uiteindelijk de Kromme Zandweg. Die leidt tot de Dorpsweg, ook een hele oude weg. Vandaar Noordwaarts is verderop links via de Katendrechtse Lagedijk en Gouwstraat weer de dorpskern. 

Het is een reis in de tijd, naar circa 1890. Charlois is dan nog zelfstandig, de Waalhaven en Maashaven bestaan nog niet. Dat is polderlandschap, wat een rustig gevoel moet het geweest zijn. Niets vergeleken met de hedendaagse (stadse) drukte.